มนต์รักใต้เงาใจ

มนต์รักใต้เงาใจ
Page 2 Page 3

“ดูท่าว่าเธอจะไม่รักชีวิตและอยากไปจากที่นี่จนตัวสั่น”
“ใช่ ฉันต้องการไปให้พ้นจากเรือมหาโจรที่มีคนชั่วๆ อย่างคุณอยู่ โอ๊ยยย!!” แรงบีบยิ่งอัดแน่นเมื่อหญิงสาวแสดงความผยอง แต่น่าหงุดหงิดที่ชายหนุ่มยังเห็นความเด็ดเดี่ยวในแววตาของเธอแทนที่จะเป็นความหวาดกลัวจนหัวหด
“ได้! ฉันจะให้เธอไปจากที่นี่ตามที่ขอ ตอนนี้! และเดี๋ยวนี้!”
“ว่ายังไงนะครับ/ คะนาย!” 
แทบจะเป็นเสียงเดียวกันกับที่นางบัวคำและลูกเรือทั้งหมดอุทานออกมา ทุกคนเริ่มผวากลัวเหลือเกินว่าเจ้านายจะลงโทษด้วยความป่าเถื่อน ไม่ทันไรร่างบางก็ถูกกระชากลากถูออกไปจากห้อง เหล่าลูกเรือคนอื่นๆ จึงเริ่มทยอยกันออกมาเพราะได้ยินเสียงเอะอะแต่เจ้านายกลับไม่มีลดละ เดินมุ่งหน้าไปที่กลางลำเรือจัดการเหวี่ยงร่างเล็กที่เอาแต่ดิ้นรนกระแทกกับขอบแข็งๆ ของมัน ตอนนี้สีหน้าทุกคนต่างซีดเผือด ไม่มีใครกล้ากระดิกหรือเคลื่อนไหวใดๆ ทั้งนั้น 
“กระโดดลงไปซะ! อยากไปจากเรือชั่วๆ นี่หนักไม่ใช่เหรอ ฉันให้โอกาสเธอแล้วไง โดดลงไปเดี๋ยวนี้!”
เสียงเข้มตะเบ็งอย่างโหดเหี้ยม ทุกคนมองไปที่หญิงสาวด้วยเวทนาแต่ไม่มีใครกล้าเสนอหน้าทำอะไร นางบัวคำเป็นเพียงผู้เดียวที่คิดจะวิ่งเข้าไปหา แต่ก็ถูกมือหนายกขึ้นมาขวาง สีหน้าบอกว่าเอาจริง
“หยุด! อย่าได้คิดที่จะเข้าไปช่วยแม่คนนี้เป็นอันขาด ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าผมไม่เตือน”



(แสดงความคิดเห็น)

ความคิดเห็น

ยังไม่มีผู้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้