เราเป็นเพียงหมู่ปลาฝูงเดียวกัน

เราเป็นเพียงหมู่ปลาฝูงเดียวกัน
Page 2 Page 3

ความฝันของฉัน : เสมือนคำนำ ยามเมื่อนกเช้ากู่เสียง ฉันลืมตาตื่น ลำเลียงความฝันทั้งมวลออกมาล้างน้ำ สะบัดให้แห้งแล้วเอาไปตากแดด เมื่อมันแห้งสนิท ฉันนำมันไปบดและร่อนในกระชอนตาถี่ที่สุด กรองเอาความเพ้อฝันและความฝันอันเน่าเปื่อยทิ้ง เก็บเอาความฝันอันงอกเงยได้มาบ่มเพาะบนกระดาษว่างเปล่า เฝ้ารดน้ำและทะนุถนอมรอวันที่มันเติบโต เป็นหนังสือเล่มเล็กเล็ก แต่เป็นความฝันอันยิ่งใหญ่ของฉัน.



(แสดงความคิดเห็น)

ความคิดเห็น

ยังไม่มีผู้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้