เสน่หามายาตะวัน

เสน่หามายาตะวัน
Page 2 Page 3

“อีเลียน?” หญิงสาวรับไปเปิดดูก็เห็นเป็นแหวนเพชรรูปหัวใจ   ส่องแสงประกายเจิดจ้าที่ผ่านการเจียระไนมาเป็นอย่างดีโซลกำกล่องไว้แน่นมือสั่นระริก ก้มหน้ามองชายหนุ่มหยาดน้ำตาเริ่มมาออที่ขอบตาด้วยความตื้นตันใจ                                                                                                                                

“โซลเป็นของผมตลอดไปนะเป็นภรรยาของผู้ชายธรรมดาอย่างผมได้ไหมครับ” อีเลียนเอ่ยถามพร้อมทั้งรอฟังโซลตอบอย่างใจจดใจจ่อในขณะที่โซลนิ่งเงียบไปนานจนอีเลียนเริ่มใจเสีย

                “ผมรู้ว่าโซลจำอะไรไม่ได้ อาจจะเร็วเกินไปที่ให้โซลตัดสินใจทั้งๆที่ยังจำอะไรไม่ได้ แต่ผมอยากมีครอบครัว ผมรักโซล รักมากอยากให้พวกเรามีครอบครัวที่อบอุ่นด้วยกันเริ่มต้นเดินไปข้างหน้าด้วยกันไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ทุกข์หร



(แสดงความคิดเห็น)

ความคิดเห็น

ยังไม่มีผู้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้